Heb jij gelijkgestemden in jouw omgeving?

Heb jij gelijkgestemden in jouw omgeving?

Het is zaterdagochtend 8 uur. Ik ben vanwege de hitte vroeg opgestaan om met de hond naar het bos te gaan. Ik loop over beschaduwde paden, de zon glinstert door de bladeren en speelt een spel op de grond. Ik hoor de vogels fluiten, de bladeren ruisen in de wind. Datzelfde windje gaat door mijn haren en streelt langs mijn wangen. Voor mij loopt mijn lieve hond Nell. Ze vindt het heerlijk in het bos, rennen, dan plots weer stilstaan om aan iets te ruiken, spelen met andere honden, die ze tegenkomt. Ze plonst in de beek en rent vervolgens in volle vaart door een pad met mul zand. Oh, straks weer woestijn in huis, denk ik lachend.
 
Wat voel ik me fijn. Ik ben heerlijk ontspannen met mijn hoofd zo in de wind. Ik voel me rustig, kalm, bij mezelf, maar tegelijkertijd ook blij. Ik zet mijn voeten op het zandpad, stap voor stap en vraag me af waar die blijdschap vandaan komt vandaag. Van die lieve, vrolijke hond die voor mij loopt te dartelen, maar ook van de lieve mensen om mij heen, mijn lief (dit weekend bij de F1 in Oostenrijk, daar wordt hij bij van), mijn hartzusters die mij zo begrijpen en steunen, no matter what. Gelijkgestemden, mensen die je echt willen kennen, een zielsverbinding maken, die er zijn voor je, hoe dan ook, lachend, huilend, knuffelend. 
 
Spanning en strakheid
Dan gaan mijn gedachten terug naar een tijd waarin ik deze mensen nog niet had, gelijkgestemden. De tijd waarin ik niet gezien werd tot in mijn ziel, maar alleen aan de oppervlakte. De tijd van mijn ex, die mij wilde blijven zien als een klein meisje, die tegen hem opkeek en die zich liet beïnvloeden tot op het punt dat ze zichzelf niet meer was. Als ik aan die tijd denk, verandert mijn gevoel van rust en ontspannenheid, naar spanning en strakheid in mijn buik en mijn ledematen, maar ook in mijn hoofd. 
Een tijd waarin ik mij heel ongelukkig voelde, vooral thuis. Een tijd waarin ik druppels in zijn oor moest druppelen, terwijl ik haast had. Het ging mis, 1 ging ernaast en vervolgens was ik een mislukkeling, een nietsnut. 
Een tijd van harde woorden, veel buikpijn, veel ruzie en eigenlijk niet thuis willen zijn. Ik voelde me alleen maar op mijn gemak en ontspannen als ik op een festival of een meeting was. Weg van hem. Dan was ik veel meer mezelf (voor zover dat lukte), omdat ik voelde dat ik gezien werd zoals ik was, mocht zijn zoals ik was, in plaats van mezelf weg te cijferen om het enigzins leefbaar te houden in huis. Na 11 jaar ben ik hieruit gestapt, letterlijk weggevlucht, opgevangen door gelijkgestemden.
 
FLow van de Maan
Nu ruim 7 jaar later, leef ik zo’n ander leven. Ik heb de maan leren kennen, de maan gaan volgen en ervaren als gids, als leidraad. En dat heeft mij zo ontzettend veel gegeven. Het meest belangrijke mijzelf, maar zeker ook de gelijkgestemden om mij heen. En daar ben ik ontzettend dankbaar voor. Ik leef mijn leven in de Flow van de Maan en geniet.
 
Wil jij ook genieten van je leven in de Flow van de Maan, dat kan. Hoe? Neem contact met mij op via This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. en dan gaan we de eerste stappen zetten naar jouw Maanflow.
 
Magische Maangroet,
Rilana
Leef in de Flow van de Maan

Date

30 June 2019

Tags

naturalhappiness, leven, ontspannen, dankbaarheid, maan, bewust leven, authentieke zelf, liefde, wandelen, Leef in de flow van de Maan
© 2018 Rilana Altena

Please publish modules in offcanvas position.